Kiedy powstaje suchy zębodół po wyrwaniu zęba?

Czasami nie można już uratować zęba za pomocą metod stomatologii zachowawczej i jedynym sposobem jest usunięcie zęba, czyli ekstrakcja. Oprócz delikatnej opuchlizny i dużej ilości stresu zabieg ten nie wiąże się z żadnymi komplikacjami. Jednym z najczęściej pojawiających się problemów jest tzw. suchy zębodół – czyli kolokwialnie mówiąc – brak skrzepu w miejscu po wyrwanym zębie.

Dlaczego skrzep po ekstrakcji zęba jest tak ważny?

To najważniejszy element poprawnego gojenia się rany po wyrwaniu zęba. Dentysta bądź chirurg dokonujący zabiegu zawsze po usunięciu zęba czeka do momentu, aż taki skrzep powstanie i dopiero wtedy wkłada do ust wacik, który należy zacisnąć. Właśnie w trosce o ten skrzep krwi nie można po wyrwaniu jeść ani pić przez okres 2 godzin. A przez kolejne 2 doby płukać jamy ustnej. Nieprzestrzeganie tych zaleceń grozi wypłukaniem skrzepu i w konsekwencji „suchym zębodołem”. Natomiast poprawnie osadzony skrzep przede wszystkim chroni ranę przed wniknięciem bakterii wewnątrz naszego organizmu. Jest to niezwykle ważne, ponieważ zapobiega powstaniu zakażenia.

Objawy suchego zębodołu

Do głównych i alarmujących objawów należy pulsujący ból, który może przechodzić nawet do okolic ucha i skroni. Jeśli taki ból utrzymuje się dłużej niż 2 dni od momentu wyrwania zęba, to koniecznie należy udać się do dentysty, który przeprowadzał zabieg, ponieważ tylko wdrożenie odpowiedniego leczenia może przynieść uśmierzenie. Nie zawsze w zębodole można zauważyć rzeczywiście brak tego skrzepu i wystającą kość – jak podają niektóre portale.

Leczenie suchego zębodołu

Leczenie opiera się na przepłukiwaniu rany specjalnym płynem dezynfekującym i umieszczanie w zębodole tabletki aspiryny, która przynosi ukojenie już po godzinie. Takie zabiegi przeprowadza się do momentu, aż ból całkowicie zniknie.